Dolina Ihlara

Dolina Ihlara pokazuje zieloną twarz Kapadocji. Wokół Göreme doliny są jasne i suche. Na południu ten kanion oferuje natomiast rzekę, cień, topole i śpiew ptaków. W ścianach wznoszących się na około 100 metrów bizantyjscy mnisi wykuli i pomalowali kościoły. Typowa wizyta to około czterech kilometrów pieszo wzdłuż rzeki, a potem obiad w restauracji, której stoliki stoją nad wodą.

W skrócie

Geneza kanionu

Ihlara leży u podnóża góry Hasan, wśród wulkanów, których popiół i lawa pokryły Kapadocję. Rzeka Melendiz, przecinając te miękkie warstwy, wyżłobiła wąski wąwóz o długości około 14 kilometrów, biegnący na północ od wsi Ihlara do Selime. Nawet latem dno doliny pozostaje zielone.

Od około VI do XIII wieku kanion przyciągał wspólnoty zakonne. Mnisi i mieszkańcy wykuwali w skale kościoły, kaplice, domy i grobowce. Erozja pochłonęła wiele z nich, lecz dziesiątki przetrwały, a kilka zachowało malowidła ścienne.

Atrakcje

• Kościół Agacalti. Przy głównych schodach; jego freski obejmują Wniebowstąpienie i sceny z życia Chrystusa.
• Kościół Sumbullu. Skalna fasada na dwóch poziomach z łukowymi niszami, wykuta tak, by przypominała wolno stojący budynek.
• Kościół Yilanli. Miejscowi nazywają go „Kościołem Węży” ze względu na scenę przedstawiającą grzeszników karanych przez węże.
• Kościół Kirkdamalti. Niedaleko Belisirmy, z malowidłami z XIII wieku, powiązany z chrześcijańskim fundatorem z czasów Seldżuków, co pokazuje, jak wspólnoty dzieliły ziemię.
• Rzeka. Szlak biegnie wzdłuż wody pod topolami i wierzbami, przekraczając ją po kamieniach do przeskakiwania i małych mostkach.

Standardowa trasa

Większość osób wchodzi główną bramą, schodzi kilkaset stopni długich schodów na dno kanionu iogląda dwa lub trzy kościoły na dole. Ścieżka następnie biegnie wzdłuż rzeki przez około cztery kilometry do wsi Belisirma. Tam nadrzeczne restauracje wystawiają platformy nad wodą i serwują grillowane mięso oraz pstrąga, a autokary turystyczne zbierają swoje grupy. Osoby z wolnym czasem mogą pójść dalej na północ, w stronę Selime, gdzie kanion się poszerza.

Komu się spodoba

Ihlara odpowiada piechurom i tym, którzy potrzebują przerwy od tłumów w Göreme. Osoby, którym trudno pokonywać schody, powinny raczej wejść od strony Belisirmy. Dzieci zwykle wolą rzekę i jej kamienie do przeskakiwania niż kościoły. Jeśli masz w Kapadocji tylko jeden dzień, zobacz najpierw zabytki północy, a Ihlarę zostaw na drugi lub trzeci dzień.

Kiedy jechać

Najlepsze miesiące to kwiecień–czerwiec wiosną oraz wrzesień–październik jesienią, gdy jest łagodnie, a drzewa są zielone lub złociste. Latem na schodach jest gorąco, ale nad rzeką przyjemnie. Zima może sprawić, że ścieżki będą oblodzone, a pokonywanie schodów będzie trudne. Grupy pojawiają się późnym przedpołudniem, więc jeśli zaczniesz od godziny otwarcia, kościoły będziesz mieć dla siebie.

Nasza wycieczka z przewodnikiem Green Tour z obiadem obejmuje siedem godzin na klasztor Selime, spacer po Ihlarze i podziemne miasto Derinkuyu; cena od 70 USD. Prywatny przewodnik i kierowca towarzyszą prywatnej wycieczce po Kapadocji na 1–3 dni, która obejmuje Ihlarę i kosztuje od 400 USD dziennie. Jeśli zaczynasz w Stambule, dwudniowa wyprawa do Kapadocji z lotami obejmuje zarówno Red, jak i Green Tour (od 800 USD).

Wskazówki

• Spodziewaj się stromych głównych schodów. Jeśli masz słabe kolana, zacznij w Belisirmie, gdzie ścieżka jest płaska.
• Zabierz wodę; przed dotarciem do Belisirmy prawie nie ma gdzie jej kupić.
• W malowanych kościołach nie wolno używać lampy błyskowej.
• W ciemniejszych kaplicach przydaje się latarka lub światło z telefonu.
• Nasza strona o podziemnym mieście Derinkuyu opisuje przystanek, który zwykle otwiera dzień.

Najczęściej zadawane pytania