روستای شیرینجه (شیرینجه)

شیرینجه در تپه‌های ۸ کیلومتری شرق سلجوق قرار دارد؛ ۱۵ دقیقه با ماشین از جاده‌ای پیچ‌در‌پیچ از افسوس. این روستا تصویری را که بسیاری از روستاهای دریای اژه در ذهن دارند کامل می‌کند: خانه‌های دوطبقه با دیوارهای سفید و سقف‌های قرمز، کوچه‌های پله‌پله، تراس‌هایی زیر سایه تاک و چشم‌اندازی به باغ‌های میوه و بیشه‌های زیتون. ورودی ندارد. شراب‌های میوه‌ای جاذبه دیگر آن هستند و بسیاری از بازدیدکنندگان بیشتر برای چشیدن آن‌ها می‌آیند تا دیدن خانه‌ها.

نگاهی کوتاه

پیشینه

تا دهه ۱۹۲۰ این روستا یونانی بود و کرکینجه نام داشت. ساکنانش در دامنه تپه‌ها انجیر، زیتون و انگور می‌کاشتند و خانه‌های محکمی ساختند که هنوز پابرجاست. با مبادله جمعیت یونانی-ترکی در سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴، خانواده‌های یونانی رفتند و خانواده‌های مسلمان از شمال یونان به آنجا آمدند و آداب کشاورزی خود را آوردند. این روستا در سال ۱۹۲۶ به شیرینجه، به معنای دلپذیر، تغییر نام یافت.

چندین دهه یک جامعه کشاورزی آرام باقی ماند. از دهه ۱۹۹۰ گردشگری رونق گرفت و خانه‌های قدیمی به مهمانسراها، رستوران‌ها و مغازه‌ها تبدیل شدند. در دامنه تپه، ساختمان‌های بازسازی‌شده همچنین میزبان یک مرکز ریاضیات و فلسفه است که مدارس تابستانی برگزار می‌کند.

جاذبه‌ها

• کلیسای یوحنای تعمیددهنده. این کلیسای قرن نوزدهمی در لبه روستا ایستاده، در سال‌های اخیر بازسازی شده است؛ آثار نقاشی دیواری در آن باقی مانده و به دره مشرف است.
• کلیسای سنت دیمیتریوس. نزدیک ورودی روستا، کلیسای دوم ساده‌تر که تا حدی ویران شده است.
• خانه‌های قدیمی. به کوچه‌های بالای خیابان اصلی بروید تا سقف‌های چوبی حکاکی‌شده، قاب‌های پنجره نقاشی‌شده و حیاط‌هایی را ببینید که زیر درختان انجیر سایه دارند.
• خیابان بازار. غرفه‌هایی با صابون روغن زیتون، میوه خشک، گیاهان معطر، توری و ترشی؛ بسیاری از مغازه‌ها اجازه می‌دهند پیش از خرید بچشید.
• شراب‌خانه‌ها. لیوان‌های کوچک شراب میوه از توت سیاه، توت شاه‌توت، هلو، سیب، انار و بیشتر. کیفیت آن بسیار متفاوت است.

بهترین زمان سفر

برای آرام‌ترین بازدید، روزهای هفته پیش از حدود ساعت ۱۱:۰۰ یا اواخر بعدازظهر بیایید. آخر هفته‌ها و تعطیلات رسمی، گروه‌های اتوبوسی و گردشگران یک‌روزه از ازمیر وارد می‌شوند و حرکت در خیابان اصلی بسیار کند می‌شود. بهار و پاییز بهترین زمان است. در تابستان روستا چند درجه خنک‌تر از ساحل است.

تور افسوس و روستای شیرینجه از بندر کوشاداسی با بازگشت به‌موقع ویرانه‌های افسوس را در مدت نُه تا ده ساعت با شیرینجه ترکیب می‌کند، از ۳۰۰ دلار آمریکا، و تضمین می‌کند که به‌موقع به کشتی‌تان برمی‌گردید. شیرینجه همچنین در روزهای دریای اژه در بسته تور بهترین‌های ترکیه، ۱۰ روز حضور دارد. برای گزینه‌های دیگر، به صفحه مقصد افسوس و کوشاداسی ما مراجعه کنید.

غذا و اقامت شبانه

رستوران‌ها در امتداد خیابان اصلی و کوچه‌های نزدیک میدان قرار دارند و غذاهای خانگی اژه‌ای می‌پزند: برگ مو شکم‌پر، سبزیجات با روغن زیتون، سبزی‌های وحشی، کوفته کبابی و گوزله. صبحانه طولانی زیر تراس، یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های آخر هفته مردم محلی است؛ پنیر روستایی، زیتون، عسل و مربا می‌تواند آن را تا دو ساعت طولانی کند. قیمت‌ها بالاتر از سلجوق است اما منصفانه باقی می‌ماند.

ماندن شبانه، روستایی متفاوت به شما می‌دهد. وقتی بازدیدکنندگان روزانه اواخر بعدازظهر می‌روند، کوچه‌ها جز صدای سگ‌ها، خروس‌ها و اذان آرام می‌شوند. تعدادی از خانه‌های سنگی بازسازی‌شده به‌عنوان مهمانسراهای کوچک فعالیت می‌کنند. اتاق‌های ساده، اغلب بالای پله‌های تند، و پارکینگ کم، در ازای آرامش و صبح‌های خنک انتظار داشته باشید.

چگونه برسیم

در فصل اصلی، مینی‌بوس‌های دُلموش تقریباً هر ۳۰ دقیقه از ایستگاه اتوبوس سلجوق به شیرینجه حرکت می‌کنند، در زمستان کمتر. تاکسی از سلجوق سریع و ارزان است. پارکینگ ورودی روستا در آخر هفته‌ها زود پر می‌شود. از کوشاداسی، با مینی‌بوس به سلجوق بروید و آنجا تعویض کنید.

نکات

• پیش از خرید بچشید. بسیاری از شراب‌های میوه‌ای بسیار شیرین‌اند و نسخه‌های خشک پیدا کردنشان سخت است.
• صابون، روغن زیتون و انجیر خشک معمولاً اینجا ارزان‌تر از مغازه‌های بندر کوشاداسی است.
• بالاتر از خیابان اصلی بروید؛ در فاصله پنج دقیقه‌ای از جمعیت آرام است.
• گوزله سفارش دهید؛ کرپ نازک با پنیر یا اسفناج که زنان در دکه‌های خیابانی می‌پزند.

سوالات متداول