میرا و کلیسای سنت نیکلاس (دمره)

بابا noel یک نیای واقعی دارد و او اسقفی بود در ساحل مدیترانه‌ای ترکیه. در قرن چهارم، نیکلاس جامعهٔ مسیحی میرا را رهبری می‌کرد و طی قرن‌ها، داستان‌های هدایایی که او مخفیانه برای فقرا می‌گذاشت، کم‌کم به بابانوئل تبدیل شد. هنوز هم می‌توانید کلیسای او را در دمره ببینید، در همان جایی که در ابتدا به خاک سپرده شده بود. دو کیلومتر دورتر، در میرای باستانی، مقبره‌های لیکیایی که در صخره حک شده‌اند، شبیه نمای معابد به نظر می‌رسند.

جزئیات کلیدی در یک نگاه

هر دو مکان به‌صورت روزانه باز هستند (تا اکتبر ۲۰۲۶). از آنتالیا، دمره تقریباً ۱۴۰ کیلومتر به سمت جنوب‌غربی قرار دارد و حدود ۲.۵ ساعت با ماشین فاصله دارد.

تاریخچه

میرا از شهرهای اصلی اتحادیهٔ لیکیایی بود، یعنی اتحادی از شهرهای این ساحل. از حدود قرن چهارم پیش از میلاد به بعد، خانواده‌های ثروتمند محلی مقبره‌هایی را در صخره‌های بالای شهر حک کردند و آن‌ها را به شکل معابد و خانه‌های چوبی ساختند. میرا زیر حکومت رومی‌ها بیش از پیش شکوفا شد و یک تئاتر بزرگ در پای صخره ساخته شد.

نیکلاس که در پاتارای نزدیک به دنیا آمده بود، در اوایل قرن چهارم اسقف میرا شد. هنگام مرگ در همین‌جا دفن شد و زائران به زیارت مقبره‌اش آمدند. ملوانان اهل شهر بری در ایتالیا در سال ۱۰۸۷ آمدند، بیشتر آثار مقدس او را برداشتند و به بری بردند؛ آثاری که هنوز همان‌جا هستند.

کلیسایی که امروز می‌بینید از دوران بیزانس به بعد چندین بار بازسازی شده است. بعدها رسوبات رودخانه آن را پوشاند و همین امر به حفظ آن کمک کرد. خاندان امپراتوری روسیه در قرن نوزدهم هزینهٔ تعمیرات را تأمین کرد، از جمله طاق‌هایی که هنوز بخش‌هایی از کلیسا را می‌پوشانند.

جاذبه‌های میرا

• نکروپل دریایی. مقبره‌های صخره‌ای این دامنه را پوشانده‌اند، برخی با سقف‌های حک‌شده، ستون‌ها و نقش‌برجسته‌ها. این مقبره‌ها را از مسیرهای پایین صخره تماشا می‌کنید، زیرا بالا رفتن از آن‌ها ممنوع است.
• نکروپل رودخانه‌ای. مجموعه‌ای دیگر از مقبره‌ها در دامنه‌ای متفاوت، با پیاده‌روی کوتاهی به سمت شرق، و با جمعیت کمتر.
• تئاتر. یک تئاتر بزرگ رومی، با ماسک‌های نمایشی حکاکی‌شده روی بلوک‌های افتاده نزدیک صحنه.

نکات برجسته در کلیسا

• نقاشی‌های دیواری. قدیسان، اسقف‌ها و صحنه‌هایی از زندگی مسیح بر دیوارها و طاق‌ها، که کم‌رنگ شده‌اند اما در برخی نقاط هنوز قابل خواندن‌اند.
• تابوت سنگی. در یکی از راهروهای جانبی، مقبره‌ای مرمرین قرار دارد که سنت آن را همان مقبره‌ای می‌داند که آثار مقدس از آن برداشته شد.
• کف‌ها. کف‌های بیزانسی از سنگ و مرمر با نقوش طرح‌دار.
• سینثرون. صندلی‌های طبقه‌بندی‌شدهٔ روحانیون که دور محراب خمیده‌اند.

اول میرا یا کلیسا؟

اگر با ماشین شخصی می‌روید، ساعت ۰۸:۰۰ در میرا باشید، زمانی که هنوز سایه صخره را پوشانده و اتوبوس‌های گردشگری نرسیده‌اند. سپس دو کیلومتر تا کلیسای دمره را طی کنید؛ آن‌جا سقف دارد و در ساعات بعدی روز هم آسوده‌تر است. تورها معمولاً برعکس این مسیر را می‌روند، پس شروع زودهنگام به‌تنهایی به شما امکان می‌دهد هر دو را در آرام‌ترین زمان ببینید.

بهترین زمان سفر

بهار و پاییز بهترین زمان هستند. تابستان در میرا بسیار گرم است و تقریباً سایه‌ای وجود ندارد، در حالی که کلیسای سقف‌دار در هر فصلی دلپذیر است. در ۶ دسامبر، روز جشن سنت نیکلاس، روحانیون ارتدوکس اغلب مراسمی را در اینجا برگزار می‌کنند و زائران شهر را پر می‌کنند.

بیشتر مهمانان ما کلیسا و میرا را همراه با یک قایق‌سواری بر فراز ویرانه‌های غرق‌شدهٔ ککووا در یک تور روزانه ترکیب می‌کنند. تور روزانهٔ دمره، میرا و ککووا از آنتالیا همراه با ناهار ما این سه مکان را در هشت ساعت پوشش می‌دهد؛ قیمت‌ها از ۱۲۰ دلار آمریکا شروع می‌شوند. نسخهٔ خصوصی تور ککووا و میرا همان مسیر را با یک راهنمای مخصوص گروه شما دنبال می‌کند، از ۱۴۰ دلار آمریکا. میرا و کلیسا همچنین در تور خصوصی سه‌روزهٔ آنتالیا ما، در کنار جاذبه‌های دیگر، آمده‌اند.

توصیه‌های کاربردی

• ابتدا میرا را، پیش از گرما و اتوبوس‌ها، ببینید و کلیسا را بعد از آن.
• چند کیلومتر دورتر، بندر قدیمی آندریاکه موزهٔ خوبی دربارهٔ تجارت لیکیایی دارد.
• دمره به گلخانه‌هایش معروف است؛ کل دره فلفل و گوجه‌فرنگی می‌کارد.
• برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ این منطقه، راهنمای سفر آنتالیای ما را ببینید.

پرسش‌هایی که بازدیدکنندگان می‌پرسند